Zelf-interview

Door Merel Diemont, cursist Masterclass Reisjournalistiek
8 mei 2017

10 vragen aan: cursist Merel Diemont

/
Geplaatst door
/
Reacties0
Merel Diemont (1988) was de derde cursist die de Masterclass Reisjournalistiek voltooide – en de eerste die dat deed met een klinkende 8. In dit zelf-interview vertelt ze over haar reiservaringen, haar grote voorbeeld, hoe de cursus bevallen is en waarom ze graag in de tijd zou willen reizen. Maak kennis met Merel.
1
 
Hoi Merel, wie ben je?

Leuk je te ontmoeten. Al is het maar op papier, of beter gezegd: via het scherm. Een scherm waar ik, als beleidsmedewerker toerisme en sport, regelmatig achter zit, maar ook zo vaak mogelijk achter vandaan kom. Om de wereld te ontdekken – want de echte avonturen vind je buiten. Ik houd van uitdagingen: of dat nu een moeilijk beleidsplan, een lange busreis door Tanzania of een marathon is. Nieuwe culturen floreren in verassingen en daarom heb ik de afgelopen jaren in Spanje, Zuid-Soedan, Tanzania en Italië gewoond. Ik klets graag, maar schrijf nog liever: idealiter teksten die enthousiasmeren. Nieuwsgierig naar mijn avonturen? Lees gerust verder.

2
 
Waarom houd jij van reizen?

Als historica zou ik graag een kijkje nemen in de Romeinse tijd of de middeleeuwen. Het lijkt me geweldig de Gouden Eeuw niet alleen te bestuderen, maar daadwerkelijk te ervaren. Leven in deze vervlogen tijden zal echter altijd een illusie blijven. Maar het ontdekken van ‘nieuwe en andere werelden’ is wel mogelijk door te reizen. Er zijn simpelweg te veel bijzondere en interessante plaatsen en culturen op de wereld om thuis te blijven. Reizen betekent voor mij nieuwe ervaringen en de voortdurende verbazing is een gevoel dat ik niet kan missen. Dit ‘verrassingsgevoel’ is verslavend en ik zie het als een uitdaging dat gevoel over te brengen op papier.

Merel maakt Ugali, het typische Zuid-Soedanese gerecht

3
 
Waar ben je al geweest?

Inmiddels heb ik op verschillende plaatsen in de wereld gewoond en door nog veel meer landen gereisd. Maar pas op mijn zeventiende stapte ik voor het eerst in een vliegtuig. Een vliegtuig waar ik meteen maar 24 uur lang niet meer uitkwam: die eerste reis ging naar Australië. Het jaar erop volgde mijn ‘doorbraak’, wat betreft mijn liefde voor reizen: een maand lang interrailen door Europa, samen met twee vriendinnen. Vele landen volgden, waarvan mijn halfjaar in Zuid-Soedan het bijzonderst was. Er zijn weinig landen die zo verschillen van Nederland als dit jongste land ter wereld: van elke kilometer en iedere minuut heb ik genoten.

4
 Wie is jouw reisheld
?

Boeken, televisiereportages en vele krantenartikelen staan op zijn naam: buitenlandcorrespondent Bram Vermeulen. Om drie redenen staat hij bovenaan mijn lijstje met reishelden: zijn persoonlijke betrokkenheid zonder een onevenwichtig beeld te schetsen, de aandacht voor de geschiedenis, bevolking en politieke gevoeligheden (want een bestemming is nooit alleen maar mooi of bijzonder), en de manier waarop hij zich bewust is van zijn journalistieke tekortkomingen en de onmogelijkheid op te gaan in een andere cultuur. Vermeulens fascinatie spat van het beeld en het papier af en dat maakt het onmogelijk de televisie uit te zetten of het boek weg te leggen.

5
 Wel eens iets vervelends meegemaakt op reis
?

Zoals iedereen die van reizen houdt, weet ik hoe het voelt als een maaltijd nét niet lekker valt en je de nacht doorbrengt op het toilet. Leuk is anders, maar ik ben ervan overtuigd dat ‘afzien’ een reis alleen maar bijzonderder maakt. Dat geldt ook voor de roadblock die we tegenkwamen in Zuid-Soedan en waar militairen ons de weg versperden. Of de buschauffeur in Tanzania die mij koste wat het kost een toeslag afhandig wilde maken. In beide gevallen had de Lonely Planet mij gewaarschuwd, maar op het moment zelf stond ik machteloos. Toch zijn het deze avonturen waar ik achteraf glimlachend aan terugdenk.

Zuid-Soedanese vrouwen verkopen zelfgestookte drank

6
 
Hoe is de Masterclass Reisjournalistiek je bevallen?

Dankzij deze cursus reisjournalistiek is er een wereld voor mij opengegaan. Letterlijk, omdat ik dankzij de praktijkopdrachten veel informatie heb vergaard over allerlei plekken. En figuurlijk, omdat ik veel geleerd heb over het leven van een reisjournalist, de skills waar hij over moet beschikken en de manier waarop een reisreportage tot stand komt. Als ik mijn schrijfopdrachten terugkijk, zie ik veel verbetering. Ik ben ervan overtuigd dat ik de opgedane kennis en vaardigheden veel ga toepassen. Met mijn artikelen de wereld veroveren lijkt een droom, maar dankzij de cursus heb ik de handvatten in mijn koffer.

7
 
Zou je de cursus aan anderen aanbevelen?

De cursus zou ik zeker aanbevelen, omdat ik er heel tevreden over ben en veel plezier heb beleefd aan de lesstof, de video’s en de grappige voorbeelden. Een van de lessen waar ik het meeste van heb geleerd, is de schrijfopdracht waarin beschrijving, beleving en achtergrond samenkwamen. Ik vond het een eye-opener dat dit de drie elementen van een reisverhaal zijn, omdat ik hier – zonder er bewust van te zijn – al wel gebruik van maakte. Maar dankzij dit bewustzijn werk ik nu gestructureerder en doelmatiger.

8
 
De eindopdracht heb je nog voor de boeg. Vertel eens?

Middenin het historisch centrum van Weesp prijkt ‘het chocoladekerkje’. Dit is een van de vele zichtbare herinneringen aan de Van Houtens, die van 1850 tot 1962 vanuit Weesp de wereld veroverden als uitvinders van het oplosbare cacaopoeder. De chocoladefabriek sloot in 1971 haar deuren, maar heeft overal in ‘Klein Amsterdam’ haar sporen nagelaten. Naar die sporen ga ik op zoek, waarbij ik vooral geïnteresseerd ben in verhalen van Weesper inwoners. Dankzij haar grachten en monumentale panden is Weesp een waar waterparadijs en het stadje wordt daarom onder andere verkend per sloep.

De skyline van Bologna met deTorre Asinelli als blikvanger

9
 Een
 gouden tip voor beginnende reisjournalisten en -bloggers?

Het verschilt per persoon, maar in het algemeen is mijn gouden tip om veel reportages en artikelen van anderen te bestuderen. Op die manier ontdek je welke reportages je aanspreken en hoe deze zijn opgebouwd. De volgende stap en mijn zilveren tip is: gewoon doen. Begin ergens en wees kritisch op jezelf. Vergelijk je artikelen met reportages in kranten en tijdschriften die je goed vindt en zoek naar verbeterpunten. Vraag ook anderen om feedback. De bronzen tip is even voor de hand liggend als welgemeend: volg deze cursus.

10
 
Wat is je volgende bestemming?

Dankzij deze cursus heb ik duizend-en-een ideeën voor reisverhalen opgedaan. Die wil ik graag in praktijk brengen en daarom ben ik van plan een blog over het Italiaanse Bologna te beginnen. Deze blog vormt een mooie aanvulling op mijn reisgids die in september uitkomt. Na een jaar te hebben gewoon in deze historische stad met honderden middeleeuwse torens, staan nieuwe bestemmingen op het programma, zoals een huttentocht in Oostenrijk, een halve marathon in het Noorse Bergen en een safari in Oeganda. De wereld ligt aan je voeten en met de School voor Reisjournalistiek kun je hem vatten in inspirerende reisverhalen.

Merel schreef dit zelf-interview enige tijd geleden. Inmiddels heeft ze de cursus afgerond met een klinkende 8. Haar eindopdracht was een kort reisverhaal over chocoladestadje Weesp. Via de School voor Reisjournalistiek kreeg Merel een betaalde opdracht: voor de KLM Blog schreef ze een likkebaardend lekker artikel over Pesto, het groene goud van Genua. In september 2016 verscheen haar eerste reisgids: Wandelen in Bologna. En intussen is ook haar reisblog gelanceerd: The Best of Bologna.

Merel voltooide de Masterclass Reisjournalistiek met een klinkende 8

Plaats een reactie